Wie kent ze niet, de helden uit de klassiekers? We leefden mee met de avonturen van Ivanhoe, Robinson Crusoë, Pippi Langkous, Suske en Wiske en zelfs Odysseus.
Er wordt weleens gezegd dat de wereld van het zeeverhaal een mannenwereld is, met een strikte hiërarchie: de kapitein als ervaren zeebonk lijnrecht tegenover de scheepsjongen.
De laatste der Mohikanen: indianen- en missieverhalen
Indianenavonturen waren altijd enorm populair. Uit de pedagogische hoek kwam er echter ook veel kritiek: moord en geweld zouden niet geschikt zijn voor kinderen.
Zowel in de reisverhalen van Paul D'Ivoi als in die van Jules Verne komen verschillende, toen nog futuristische vervoersmiddelen voor, zoals onderzeeërs, grote vliegtuigen en raketten.
De grootste kritiek op avonturen in serievorm is dat zij allemaal hetzelfde plot zouden hebben, met steeds slechts een ietwat afwijkende invulling. De herhaling blijkt echter de voorwaarde te zijn van de enorme successen van veel series.
De Nottebohmzaal dankt haar naam aan de Antwerpse mecenas Oscar Nottebohm, telg uit een Duitse koopmansfamilie, die aanzienlijke sommen naliet aan het Dotatiefonds en de Volksbibliotheek.
Centraal in de Nottebohmzaal prijkt de imposante Egyptische kast. Ze is, samen met de boeken van Karl Richard Lepsius, het bewijs van de grote belangstelling die in de 19de eeuw heerste voor het oude Egypte.
De Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience bewaart niet alleen een uitgebreide collectie boeken, ze bezit ook een kleine maar opvallende verzameling beeldhouwwerken.
