De Antwerpse jezuïet Guilielmus Hesius (Willem van Hees, 1601-1690) was een sleutelfiguur in de cultuur van de Nederlanden in de late zeventiende eeuw. Hij was één van de laatste vertegenwoordigers van het type van de uomo universale, zoals ook Leonardo da Vinci of Athanasius Kircher. Hij was actief als architect, wiskundige en astronoom, als administrator van verschillende afdelingen van zijn orde, en dus ook als dichter en tekenaar.
Het genre van de emblemata of embleembundel was in de zeventiende eeuw erg populair. Het gaat om een combinatie van een spreuk, een allegorische tekening en een gedicht, die de lezer uitnodigen tot reflectie. In het geval van Hesius’ embleemboek draaien alle spreuken rond het thema “Geloof, Hoop en Liefde.” Handgeschreven en –getekende embleembundels zijn bijzonder zeldzaam: de meeste werden als gedrukt boek verspreid, en vaak waren ze erg populair. Ook Hesius liet zijn embleemboek drukken in 1636, twaalf jaar nadat hij aan zijn handschrift was begonnen.
